Reis naar Afrika
Ingediend op dinsdag 24 mei 2011 om 17:12 uur door Elmar Otter
Vrijdag 14 mei kwamen we aan in Windhoek, de hoofdstad van Namibië.
Een stad met 175.000 inwoners, maar meer dan de helft woont in de townships en die liggen allemaal buiten aan de rand van de stad.
Het centrum ziet er modern uit, maar heeft geen hart en echte oude gebouwen zijn er ook niet. Het heeft veel moderne gebouwen en 3 grote malls en aan de rand van het centrum een mooi park.

Vrijdagmiddag zijn we meteen even aan het verkennen geweest, kijken waar kun je alles inslaan, want dat is voor ons ook wel belangrijk. In de backpackers waren alleen jongeren die die tijdelijk in de stad werken of stage lopen voor hun studie. Wel een leuke groep, haast allemaal Duitsers, maar die zie je veel in dit land.

De belangrijkste reden dat we hier waren, was om de auto in te ruilen voor een 4x4 met een tent op het dak. De laatste maand van onze reis gaan we over veel onverharde wegen, sommige stukken zijn verboden voor gewone auto’s. Maandag om negen uur waren we bij de verhuurder van de 4x4 en om half een reden we richting Spitzkoppe.
En meteen voelde ik het verschil , wat een power heeft deze auto. Er zit een koelkast in, zeventig liter water, honderd liter diesel en twee extra tanks.

Twee laden om alles in op te slaan voor huishoudelijk gebruik, zoals pannen, bestek, waterketel, borden, de tweede lade gebruiken we voor de boodschappen. Het verschil zit onder de motorkap, maar dit is dan ook een echte terreinwagen. Zo gauw we op de onverharde wegen reden was dat wel het grootste verschil, als je niet oplet staat er honderd op de teller.

Spitzkoppe is een gebergte met een hoge spits (1829 meter). We waren er tegen half vier, maar moesten eerst zoeken naar een mooie plek tussen de bergen die er schitterend uit zien. Om zes uur is het donker, dus vroeg koken en omdat we hoog zaten koelde het snel flink af. Daarom een aantal laagjes kleding aan en een vuurtje stoken om warm te blijven. Tegen tien uur dachten we om vroeg naar bed te gaan en vroeg om te staan.
‘s Morgens is het wel al vroeg licht ,maar toen hoorde ik iets in de verte dat onze kant op kwam. Na een poosje zag ik silhouetten (het was heldere maan) en dacht dat het wilde paarden waren, na nog een poosje was het duidelijk, het zijn grote antilopen,wel de grootte van een paard maar langer. En ze bleven onze kant op komen tot vlak bij onze auto graasden ze en keken niet naar ons om.
Geweldig wat een ervaring, volle maan, een mooie sterrenhemel en dan ook nog bezoek van elandantilopes. Dus was het elf uur voor we naar bed gingen. De volgende morgen reden we eerst 150 km om boodschappen te doen, voor een aantal dagen, in Swakomund.

Daarna verder naar Uis in de bergen richting Noord-Namibië, een weg door de woestijn en langs de savanne. Een vlakke rit over goede onverharde wegen met het laatste stuk dwars door de bergen.We vonden een mooie camping met licht op je plaats. De camping heet White Lady naar een rotstekening die heel bijzonder is.

Woensdag hebben we een mooie rit door de bergen in Damaraland gemaakt ,daar wonen de Himba’s, een stam die leeft van wat de natuur in hun omgeving te bieden heeft, planten voor medicijnen, zaad van grassoorten voor het eten en voor het bereiden van bier, enz.


De mensen dragen alleen een broekje of rokje, was even wennen al die half naakte mensen. Maar het went snel als je de vrouwen en meisjes steeds bij kraampjes ziet om zelfgemaakte armbanden, poppen, sieraden, enz. te verkopen. Ze vertellen dat ze bijna niets te eten hebben, ze wonen in kleine huisjes gemaakt van takken en een dak van gras.

Maar er wonen ook andere stammen zoals de Herero’s en die zijn heel kleurig gekleed,de vrouwen hebben lange jurken aan en een soort theemuts op hun hoofd. Ik moet zeggen het heeft allebei wel wat. De stammen zijn aan elkaar verwant, de Herero’s zijn tot het christendom bekeerd door Duitse missionarissen. Het was een prachtige tocht over de savanne en door de bergen, vlak voor onze camping was een ‘Living Museum’. Een dorp waar je het vroegere leven van de Himba’s kon zien en verteld door een gids met demonstraties van dorpelingen, hoe hun voorouders vroeger leefden en hoe men toen b.v. dingen maakte en hoe ze leefden. Geiten hebben ze, ook nu nog voor de melk, voor het vlees, de huid voor het maken van de rokjes en broekjes, de haren voor maken van kussens.Verder maken meisjes van struisvogeleieren kraaltjes en sieraden.
De gids vertelde, dat dit museum er is om de traditie van vroeger in ere te houden.
Tenslotte hebben ze drie dansen voor ons opgevoerd. Het zijn vrolijke mensen ondanks de armoede, ze weten veel van de natuur, gebruiken planten voor deodorant, parfum, medicijnen en voor in de thee.

Daarna zijn we naar de Organ Pipes geweest, een vulkanisch gesteente van anderhalf miljoen jaar oud. Als je er aan komt rijden zie je niets, je moet eerst naar beneden lopen om te zien hoe prachtig al die stenen als orgelpijpen er staan.

Donderdag gingen we naar Sesfontein, weer een rit van ongeveer 300 km over bergen en dalen, door rivierbeddingen met en zonder water. Een prachtige natuur en veel dieren, wilde ezels, spitsbokken, springbokken, twee woestijnolifanten (heel in de verte dan),een zebramongoe, kamelen en veel prachtige vogels.

Woestijnolifanten zijn grijzer dan gewone olifanten, ze kunnen wel vier dagen zonder water en hebben langere benen en grotere voeten zodat ze zich beter kunnen verplaatsen in de woestijn. Het leek wel een safari, tijdens het kijken naar de olifanten kwam er een Himba meisje bij ons, waar we foto’s van hebben gemaakt. Er stopte nog een auto en al snel kwam ik er achter dat de inzittenden ook uit Nederland komen.

Sesfontein is een dorp met een Duits fort, wat nu een lodge is. De mensen stammen allemaal af van de Herero’s. ‘s Avonds was het luidruchtig, muziek uit een lokaal en muziek uit hutjes. Maar om 10 uur ‘s avonds hield het op want de mensen staan ‘s morgens al voor zessen op, de school begint om zeven uur met zingen en het is dan nog niet zo warm. Overigens, in Namibie eten de mensen al voor vijf uur ‘s avonds, het is hier om voor zes uur donker.