Onze reis door Zuid- Oost Azië.
Ingediend op woensdag 24 oktober 2012 om 08:52 uur door Elmar Otter
7 oktober.

Vanmorgen zijn we om acht uur vertrokken naar Fea's Elephant Hospital in Mea Yao National Reserve.
In het ziekenhuis zijn gewonde olifanten, sommigen zijn op een granaat of een bom gestapt in het grensgebied met Birma.
De beroemdste olifant is een deel van haar voorpoot kwijt, er is een filmpje van haar op You Tupe. Ze heeft een prothese gekregen, maar nu had ze een verband met plastic zak om haar poot.
Ook zat er een moeder met dochter, deze moeder wil haar jong geen eten geven, enz. Het is een particuliere instelling, dus hebben we natuurlijk ook iets gedoneerd.

Klik hier als de YouTube film niet laadt.


Vlak voor Chiang Mai zijn werkplaatsen waar paraplu's, zijde, zilverwerk en natuursteen worden gemaakt of bewerkt.
Mooi om te zien hoe ze van bamboe, papier en stof parasols en paraplu's maken, van klein tot heel groot.
Ook schilderen ze mooie motieven op parasols, maar ook op je broek of handtas, enz. Doetie heeft een mooie vlinder op haar tasje laten maken en ik een vogel op mijn hoesje van het fototoestel.

Hierna zijn we naar de silkfactory gegaan, waar ze de zijde maken vanaf de cocon van de zijderups tot het weven van stoffen waar ze kleding van maken.
Na de lunch hebben we een keramiekfabriek bezocht, daar maken ze veel olifanten en andere beesten van keramiek, maar ook vazen, armbanden, kettinkjes en oorhangers.

Tot hier hebben we vanaf Bangkok een gids en chauffeur gehad en namen we bij ons hotel afscheid van ze, het was leuk met hen, maar nu is het ook leuk om samen weer veel te ondernemen.

Het eerste wat we in Chang Mai gedaan hebben is in de Apple store een muis kopen, onze laptop is vanaf de Jungle Raft (River Kwai) van slag, vochtproblemen denk ik, maar wel lastig als je de cursor niet onder controle hebt, met de muis gaat het wat beter.

Met een lokale rode taxi zijn we teruggereden, dat is een busje met aan weerszijden een bank, een overdekte pick-up zogezegd, kosten 20 baht ( 50 cent voor ons tweeŽn hoor ) doordat je onderhandeld over de ritprijs is het steeds anders, de terugreis was 40 baht.

Nu we ons programma zelf weer indelen, staan we wat later op en zijn we naar de oude stad gegaan, weer in een taxi, het is een enorm grote stad, waar nauwelijks hoogbouw is en waar 5 miljoen mensen wonen.
De oude stad is ommuurd, althans nog een deel ervan met poorten, binnen de poorten is het enorm druk taxi's, tuktuks, mega veel scooters en auto's proberen een weg te banen door de drukte, die vermengd is met de vele toeristen te voet.
Natuurlijk zijn hier ook weer tempels en hebben we hier ook een paar bekeken. Wat Phra Singh is een hele grote uit het jaar 1345. In een witte chedi en een gouden koepel.

Overal in de tempels moet je de schoenen uitdoen, het hoort zo omdat je Boeddha met eerbied tegemoet treedt en waarom heen de stad is gebouwd.

De Wat Chedi Luang was van 1482 tot 1547 het thuis van de beroemde Smaragden Boeddha, die nu in Bangkok staat. Deze Wat lijkt helemaal niet op de andere tempels, hij lijkt meer op een vesting.

Daarna hebben we op een bankje gezeten tegenover een standbeeld van de drie koningen genietent van een variant van de slagers van Kampen. Het waren jongeren van een school die aan het oefenen waren voor een feestavond in Chiang Mai.
Daarna zijn we naar ons hotel teruggegaan om daar heerlijk in en aan het zwembad te relaxen.

Donderdag 11 oktober zijn we weer naar de oude stad gegaan, nu met tuk-tuk na eerst wat broodjes en een fles wijn te hebben gekocht, hebben we het museum bezocht.
Daar vind je de historie van Noord-Thailand van de prehistorie tot heden in 15 zalen. Erg interessant, je ziet natuurlijk overeenkomst met onze geschiedenis. Het culturele, economische en religieuze leven wordt er belicht.
Na het bezoek hebben we ons broodje gegeten op de muur van het museum en het regende zelfs even, warme regen, dat wel.

Daarna hebben we de night bazaar bezocht, alleen die begint om 4 uur, wij waren er een beetje te vroeg, maar ach, er waren best al veel kraampjes en winkeltjes die ons van alles wilden verkopen. Doetie heeft een mooi shirt gekocht voor wel 6 euro.
Daarna weer lekker gezwommen want inmiddels was het weer warm.

10 oktober gaan we weer met een gids opstap, we rijden Van Chiang Mai naar Chiang Rai.
Na een uur rijden kwamen we op een toeristische trekpleister, een warme bron en een geiser komen hier bovengronds, het warme water hadden ze in kanaaltjes laten stromen, zodat je met je blote voeten in het toch wel heet aanvoelend water kon gaan, maar hier had ik toch liever koud water gehad. het is al 30 C, Ook kon je visjes aan je voeten laten knabbelen, dat noemen ze massage.

En wat ik het leukst vond was de geiser die ongeveer elke minuut water de lucht in spoot. De reis ging verder door bergachtig landschap afgewisseld met rijstvelden, maÔs- en ananasvelden.
De acasia's die in bloei staan met mooie gele bloemen en teakbomen die kaarsrecht groeien.

Onze volgende stop was bij The White Temple waar je Jeroen Bosch-achtige beelden zag. Een duivel met een fles whisky, mensen die hun armen omhoog steken met grauwe gezichten wat de hel uitbeeldt, over de witte brug de engelen en in de tempel afbeeldingen van de Twin Towers, Michel Jackson, Harry Potter, het rechter oog van Bush en de linker van Osama Bin Laden. Dit alles om het heden te betrekken bij het verleden en Boeddha. Op de foto moet je eens zien hoe het toilet eruit ziet, het lijkt wel een paleis.

Daarna onze lunch, niet normaal in een jungleachtige omgeving met een hoeveelheid eten wat ik nog niet vaak heb gezien, voor mij 20 kippenpootjes, rijst, 4 soorten groente op vier schalen en overal zat er ook nog eens vlees bij. Een pot bier van 0.65 liter en daarna nog verse ananas, bananen, passievrucht en reepjes papaja. Tja, zullen velen van jullie denken, iemand die bijna nooit vlees eet, krijgt dit als lunch. Vegetarisch eten is hier weinig te krijgen en af en toe dus vlees maar dit was wel heel overvloedig.

En dan het damestoilet in die prachtige omgeving waar we hebben gegeten. Het was net een klein tuintje! Ongeveer drie bij drie, maar lang blijven zitten was er niet bij, want het was een hurk w.c.
Wat het vlees betreft, ik probeer zoveel mogelijk groente te nemen bij de rijst, meestal lukt dat wel.

Daarna zijn we naar het Karenvolk gegaan, mensen die het moeilijk hebben omdat ze vervolgd worden in Birma en hier in armoedige omstandigheden een bestaan proberen op te bouwen met het maken van kleding, het weven ervan. Daarnaast houden ze slangen. Ik heb een grote python om mijn nek gehad, eentje van 75 kilo, er was er ook een die 200 kilo zwaar was, maar die had nog niet gegeten, afgezien daarvan lijkt het me een beetje zwaar om dat beest om je heen te hebben.

Donderdag hebben we de gouden driehoek bezocht, berucht om de opium die in het drielandenpunt Birma, Laos en Thailand werden geteeld. Nou ja, in Birma gebeurt dit nog steeds, maar volgens onze gids nu niet meer in Thailand.

Het is er daar nu rustig, geen gevechten meer tussen drugsbazen en/of de militairen. Voordat we daar waren zijn we naar een apenkolonie geweest, die zwemmen in een riviertje, klauteren over rotsen van een berg en ze zitten natuurlijk in bomen.

Bij de grens met Birma heb je een mega grote markt, kilometers lang en slingerend door nauwe straatjes, waar alles te koop is en voor bijna niet. Aan de grens hebben we even gekeken en zijn toen omhoog gereden om een prachtig overzicht te hebben over de Mekong, aan de ene kant Thailand aan de andere kant links Birma en rechts Laos.

Hier wonen veel Chinezen aan de grens. Ze zien er toch anders uit dan de Thai, Ze hebben een groter hoofd en hun ogen staan anders, oorspronkelijk komen deze mensen uit de zuidelijke provincies van China, maar zijn gevlucht toen de communisten de macht grepen.

Tenslotte hebben we nog Chian Saen bezocht waar de vroegste nederzetting van Thailand zich bevindt. Dit is een 8 kilometer lange vestingsmuur uit 1328, dat is nog goed te zien, en natuurlijk staat hier ook een Wat.
Alleen dan wel de overblijfselen, vorig jaar is door een aardbeving het bovenste deel van de Wat Chedi Luang eraf gevallen en nu gerenoveerd.

Dit was de laatste dag voorlopig in Thailand morgen naar Laos.