Onze reis door Zuid- Oost Azië.
Ingediend op dinsdag 6 november 2012 om 16:54 uur door Henk Otter
Dinsdag 23 oktober.

Op naar Cambodja, 's morgens om 8:15 uur gaan we met de auto naar de pont, waar we even moesten wachten om over te varen.
Het stukje naar de grens duurde wel even langer dan verwacht, door de slechte weg, maar om 9:15 uur waren wij er, eerst emigreren, van Laos stempels halen in een hokje bij de grens, en toen lopend naar Cambodja.
Daar stond een partytent met twee beambten op een houten bankje voor de controle, en een vragenlijst, we werden zelfs getemperatuurd, want met verhoging kom je het land niet in, en $ 1 aan service- kosten. Daarna kwam onze nieuwe gids in beeld, hij gaat met ons mee van noord naar zuid Cambodja. En toen riep er een douanebeambte om ons visum, die zat in een kiosk onze paspoorten te bestuderen. afijn alles was goed.

Narin heet onze gids, hij spreekt goed Engels en is enthousiast, we kregen meteen een flesje water, en toen op naar Kratie, een stadje aan de oever van de Mekong. Daar hebben we geluncht en even wat wijn gekocht, om 's avonds iets te drinken te hebben. De huizen zijn vervallen Franse villa's en winkels. Daarna gingen we naar Kampie, waar we met een bootje de Mekong opgingen om dolfijnen te spotten. Volgens ons reisboek heten ze Irrawaddy dolfijnen. Dat is de naam van een rivier waar ze ook voorkomen.

Ze hebben een stompe neus en kleine vinnen, ook springen ze niet boven het water, we hebben er zeven of acht gezien, op de foto's zijn alleen maar de vinnen te zien, dat komt omdat je nauwelijks tijd krijgt om ze te fotograferen, aangezien ze snel weer onder water duiken. Maar goed, we hebben ze gezien, en volgens de gids meer dan normaal.

Wat ons opviel was dat de vlag halfstok hing, de oude koning was gestorven, dus was er nationale rouw, met veel ceremonie in de boeddhistische traditie. Op TV zie je de hele tijd vele vertegenwoordigers van bevriende landen afscheid nemen van de koning. Wij gingen weer met de boot, nu naar een eiland in de Mekong waar een resort staat, met prachtige huizen op palen, met een veranda waar bamboerolgordijnen hangen. Bijna alles is van teak, het bad heeft pootjes, prachtig. Stroom is er alleen 's avonds, doormiddel van een generator opgewekt. Het restaurant was net zo mooi en overal bomen met vruchten. Na het eten kregen we een schaal vol vruchten, die wij niet kennen in Europa, maar wel heel lekker. En natuurlijk bananen die zijn hier overal. Jammer dat we er maar een nacht blijven.

Woensdag
Vannacht hoorden we af en toe een hard geluid, geen idee wat voor dier het kon zijn, tijdens het ontbijt hoorden we van Engelse gasten, dat zij in hun huisje ook zo'n beest hadden.

Het is volgens hen een gekko, en dat is goed mogelijk want die had ik ook al gezien, maar niet gehoord.
Na het ontbijt zijn we over het eiland gefietst, een pad met kuilen en een harde leemgrond, gelukkig was het schaduwrijk. We zagen bananenbomen, pomolo's, sinaasappels en rubberbomen.
Toen we een half uurtje gefietst hadden waren we al aan het eind en konden via de andere kant weer terug, door rijstvelden, langs kleine huisjes en meer schaduw.

Daarna zijn we met de boot teruggegaan naar Kratie, om met de auto naar Kompong Thom te gaan, over slechte wegen, weer veel kuilen en scheuren in de weg, soms onverhard.

Onderweg zagen we natuurlijk weer heel veel scooters en afgeladen pick-ups en vrachtwagens, soms staken er van alle kanten goederen uit, en hoe hoger hoe mooier denk ik. En ossenwagens, hier zijn geen paarden die de kar trekken en het land bewerken, daarvoor de ossen dus. De tuktuk is hier een scooter die een wagentje trekt, ook anders dan in Thailand en Laos.

En we zien hier ook veel fietsers, Cambodja is ook een arm land, door de Rode Khmer is het land kapot gemaakt, de elite en hoger opgeleiden vermoord, nu proberen ze weer het land op te bouwen, volgens mijn inzien lukt het de Cambodjanen nu al beter, dan de Laotianen. Cambodja is vlak, alleen aan de grenzen zijn heuvels en bergen, en doordat iedereen de steden zijn uitgejaagd door de Rode Khmer, moesten ze bossen hakken voor de landbouw, dat is zo uit de hand gelopen, zodat het land er kaal en leeg uitziet, maar er wordt nu wel aan herstel gewerkt.

Via Kompomg Cham, waar we gegeten hebben en een klooster hebben bezocht ,zijn we richting Kompong Thom gereden, waar we in de namiddag aankwamen, we zitten hier in een huisje met veranda, alles van hout en een muskietennet boven het bed. In het Khmer worden we welkom geheten. ,, Som Sva Kom " ( We are pleased to welcome you ).

's Avonds tijdens het diner kwamen we het Engelse echtpaar weer tegen, iedereen verrast en wat blijkt, de komende dagen gaan ze dezelfde dingen doen als wij.

Donderdag zijn we naar Siem Reap gegaan, een grote stad met 142 hotels, en dat vooral omdat de Angkor Wat en de Angkor Thom er dichtbij liggen, maar er is in de stad ook veel te doen.
Hier wonen een miljoen mensen en zoals in vele steden is er geen hoogbouw, dan is een stad ook heel gauw erg groot, met heel veel verkeer zonder verkeersregels en toch gebeuren er weinig ongelukken. Als voetganger is er de regel rustig naar de andere kant van de weg lopen, wonderwel rijdt iedereen om je heen.

In het hotel ontdekten we dat we dat we $ 300 kwijt zijn, mijn portemonnee die ik als reserve gebruik is leeg. Daar had ik dus de dollars inzitten, die we mee hebben voor het geval we ze nodig hebben en hier in Cambodja is de dollar wettig betaalmiddel. Dat is dus balen, maar ja waar is dat gebeurd?
Daar kom je niet meer achter, dus maar naar een ATM om geld uit de muur te halen. Ook was Doetie haar fototoestel kwijt, dus je kunt je voorstellen dat we even niet blij waren, Gelukkig hebben ze de volgende dag het toestel in het hotel gevonden. Vier dagen zijn we hier, voornamelijk voor Angkor Wat en Angkor Thom, wel het achtste wereldwonder genoemd.

Maar eerst hebben we nog Sambor Prei Kuk bekeken, een 7e eeuws tempelcomplex in de bossen dat nu een rune is. We zagen twee tempels die van boven steeds nauwer worden, het laatste stuk is nu open, waar de dakpannen gezeten hebben, wel heel knap dat ze dit toen al konden. En enkele torens zijn nu in de greep van wurgbomen, die kun je niet omhakken want dan valt de rune uit elkaar.( zie foto's)

Het is een Hindoecomplex en bedoelt als verering van de goden.

Angkor Wat

Over een breed pad met een hele lange Naga kwamen we Ankor Wat binnen, wat je ziet is een geweldig groot complex dat is gebouwd in de elfde eeuw.

Het ziet er van buiten al heel indrukwekkend uit met een grote vijver om het complex heen, water dat aangevoerd wordt uit de bergen door de jungle.

Angkor Wat is het grootste religieuze monument van de wereld en betekent " stad die een tempel is "
Het staat sinds 1992 op de werelderfgoedlijst van de Unesco, maar de reconstructie is pas na de eeuwwisseling opgang gekomen. Als je aankomt zie je de vijf hoofdtorens nadrukkelijk op de voorgrond.
Wij zijn door een zij ingang gegaan met middenin een boeddha en daarna veel gebouwtjes, voor een architect is het echt smullen, hoe hebben ze dit in die tijd kunnen bouwen, alles met zandsteen en niets gemetseld,maar de stenen liggen op elkaar.

Binnen is het een groot doolhof met allemaal kamers en beelden, als je doorloopt en op de binnenplaats komt zie je relifs op de muren van dansende vrouwen (Apsara's ). Maar ook veel andere figuren zoals Boeddha, Vishnu en Ganesha ( de olifant ),verder zie je de torens aan de binnenkant.

Loop je door dan kom je langs de bibliotheken, achter de binnenplaats moet je met een stijlen trap omhoog waar je vier Boeddha's ziet in het midden op elke hoek een, twee daarvan liggen. Ook hier weer een binnenplaats, je moet maar op de foto's kijken, dan zie je hoe het er uitziet.

Na Angkor Wat op de fiets naar Angor Thom, die is een eeuw later gebouwd en is nog groter, met 54 torens waar gezichten opstaan.Voor elke provincie een toren, de Khmer had toen heel groot rijk, delen van Thailand,Laos en Birma behoorden erbij. Ankor Thom is in het Khmer "grote stad" en heeft vijf poorten.

Deze Wat wordt nu gerestaureerd en natuurlijk staan hier ook allemaal goden, Shiwa, Vishnu en Brahma of de hindoegoden. Wat je daar ook hebt zijn de wurgbomen die gebouwen omsingelen en binnendringen. Er zijn er al veel weggehaald, maar er zijn er ook die er moeten blijven anders stort het gebouw in.

Ook deze Wat is indrukwekkend en wordt door vele landen geldelijk gesteund om alles te bekostigen. Zo langzamerhand is het Boeddhisme me een stuk duidelijker geworden, door de vele uitleg van onze gids. Het binnenste deel van Angkor Thom is de tempel Bayon, daar staan dus de 54 torens en 200 gezichten, het raadsel van de tempel is dat het naar het westen ligt . Normaal is dat naar het oosten.

In de namiddag hebben we ons laten verwennen met een massage in een hotel, we dachten dat het een voetmassage was, dat was wel het begin maar daarna kregen onze benen,schouders en rug ook een flinke massage, hier gaan ze niet zachtjes met je om, het ontbrak er nog aan dat ze met naaldhakken over je heen liepen, maar het was heerlijk. (nou, daar ben ik het niet helemaal mee eens, Doetie)

's Avonds zijn we naar de night market geweest en hebben we lekker gegeten in een smalstraatje bij een van de vele restaurantjes, dan is er ook altijd happy hour, dan kost een pul bier $ 0.50 en een fles water $ 1.

Zaterdag zijn we na uitgeslapen te zijn, naar het nationale museum geweest, we zijn met de tuktuk gegaan, hij vroeg $ 5 dat vond ik teveel maar hij zei ook retour, ik wacht gewoon op jullie.

Nou ja, vooruit dan maar, ook wel makkelijk en kunnen we gelijk boodschappen doen. Het is een modern museum, waar boeddhabeelden en andere oude voorwerpen uit de Angkor Wat zijn. Maar er zijn ook zalen met materie zoals je ook in Nederland ziet prehistorische voorwerpen. Verder de historie van de Khmerdynastie. Later op de dag zijn we heerlijk gaan zwemmen en een boek lezen in de schaduw. 's Avonds toen we zaten te eten kwam er een hele stoet kinderen en volwassenen langs die verkleed waren en maskers op hadden, dit was dus de Halloweenoptocht.

Zondag hebben we heerlijk gerelaxt, gewandeld naar de koninklijke tuinen en lekker bij de rivier op een bankje gezeten en natuurlijk weer gezwommen en gelezen, lekker een dag om te niksen.

Op zondag zie je veel gezinnen op straat, op de markt en aan het water, ook hier zijn er erg veel kinderen, 50% van de bevolking is jonger dan 18 jaar.

Net als in Laos is de familietraditie sterk, veel jongeren worden nog uitgehuwelijkt. Maar ook dat verandert al enigszins, echter tradities verdwijnen niet zomaar, die hebben een lange weg te gaan, net als meisjes die niet hoeven door te leren, maar dat was 50 jaar geleden in Nederland ook nog zo.