Onze reis door Zuid- Oost Azië.
Ingediend op woensdag 7 november 2012 om 19:00 uur door Elmar Otter
maandag 29 oktober

Vanmorgen zijn we vroeg vertrokken naar Battambang, het landschap naar deze stad boven aan het meer Boeng Tonle Sab is vlak met enorme grote rijstvelden.

Om elf uur waren we al bij ons hotel en hebben we ons ingecheckt, we zijn daarna de plaats gaan bekijken, er zijn veel oude huizen in Franse stijl, die hebben we bekeken, ook zijn we nog op de locale markt geweest, ondertussen hebben we een paar broodjes gekocht, voor de lunch. 's Middags zijn we met onze gids naar een Wat gegaan, die boven op een berg staat, 358 treden moesten we beklimmen om er te komen. Een paar jongens hadden een waaier om wat koele lucht te verschaffen en liepen zo mee naar boven, daar hadden we een prachtig uitzicht over de omgeving. De Wat is in de 11e eeuw gebouwd van zandsteen, het is nog een ruÔne, gebouwd in de Angkorstijl, al die grote blokken steen zijn naar boven gebracht zonder olifanten, want die kunnen niet zo stijl klimmen, ongelooflijk!
Aan de andere kant zijn nog veel veel landmijnen, dus gevaarlijk gebied, het zal nog heel lang duren voor die zijn opgeruimd, of ontploffen doordat mensen of dieren erop trappen.

Hierna zijn we naar de enige wijngaard van Cambodja geweest, de wijngaard stelde wat teleur, veel rottende druiven en een kleine gaarde, gelukkig konden we proeven voor $ 2 , we proefden wijn, whisky, gembersap en rode vruchtensap. De wijn vond ik nogal slap, de whisky dat ging wel, en de gembersap is pittig, de rode vruchtensap was daarna wel lekker. Er waren ook drie meisjes in deze gaarde, een Amerikaanse, een Britse en een IsraŽlische. Die hadden elkaar onderweg ontmoet, en zijn toen samen gaan reizen. Na Cambodja gaan ze weer ieder hun eigen gang.

Als laatste hebben we een ritje met de bamboetrein gemaakt, een wel heel eenvoudige trein, vier wielen, een plateau en een bromfietsmotor, op een enkelvoudig, gammele spoorlijn.
We zaten op een mat en moesten ons vasthouden aan de voorkant. Als er van de andere kant een treintje kwam, moest er eerst een gedemonteerd worden, zodat de andere er langs kon.

Het ging best hard, misschien doordat je zo laag zit, en het veel lawaai maakte, aan het eind van de lijn moest de motor aan de andere kant worden geplaatst, zodat we weer terug konden.
En ja hoor, op de terugweg kwamen we drie treintjes, tegen dus dat betekende oponthoud, want steeds moest er een gedemonteerd worden.

Bij zonsondergang, stonden we met AustraliŽrs te praten, omdat we moesten wachten totdat de lijn weer vrij was. We hebben meteen foto's gemaakt van de zonsondergang. Onderweg stonden er soms koeien op de rail, en er liepen er eekhoorntjes op de rail, de mensen die er liepen, moesten ook aan de kant. We hebben toen in het hotel gegeten. Doetie en ik hadden beiden hetzelfde besteld en dan gaat het natuurlijk fout, we kregen allebei rijst en een schaal groente, in plaats van twee, maar ach, we hadden genoeg met het drinken erbij en later kregen we er ook nog thee bij, kosten vijf dollar, dat vonden we erg goedkoop. Komisch was hoe de ober ons bediende, hij holde steeds van ons naar de keuken, achter ons speelden in drie bootjes mannen traditionele Khmer muziek te maken.

Dinsdags zijn we weer vertrokken, nu naar Phnom Penh .
Even buiten Battambang staat een groot standbeeld Dombong Krog, hij is een zwarte reus met een gouden kroon, draagt een gouden schaal met daarop een magische zwarte stok.
De legende zegt dat hij met de stok in een kom met rijst roerde, van die rijst at en heel sterk werd. Met deze stok versloeg hij de koning en zijn zoon zodat hij koning werd van de provincie Battambang.
Maar op het laatst was hij de stok kwijt en werd hij verslagen door een andere prins. Onze chauffeur had een slechte dag denk ik, hij reed wel erg langzaam, regelmatig werden wij ingehaald en werd de weg ook nog eens slecht, die 350 km duurde, dus meer dan 5 uur. Op de weg zie de gekste dingen, bromfietsen met twee varkens achterop, of een auto met allemaal dode en levende kippen, met op de klep tussen de kippen een man in een stoel die ligt te slapen. In de rijstvelden zie je veel witte vogels, het zijn reigers, maar dan wel iets kleiner dan bij ons, in de velden zwemmen veel kleine vissen en die vinden de reigers wel lekker. Dit deel is erg armoedig, kleine hutjes zonder ramen of deur met golfplaten op het dak, bloedheet volgens mij, in een land waar het overdag meestal boven de 30 graden C is en 's nachts 25 graden C.

Onderweg hebben we bij local people gegeten, voor het eten heb ik twee stukjes gefrituurde kikker gegeten, voor ons eten klaar was wachtten we in een hangmat. Natuurlijk weer rijst met groente en ik had stukjes varkensvlees. Na de lunch zijn we Udong Stupas geweest, weer een eind klimmen en overal zitten bedelaars, de nieuwste stupa is gebouwd in 2002 voor de inhuldiging van de nieuwe koning.
Je moest daar op je blote voeten lopen, over plavuizen, maar langzaam lopen is er niet bij, want dan verbrand je je voeten. Weer een prachtig uitzicht over de omgeving.

Om drie uur waren we in Phnom Penh, daar hebben we een laundry op gezocht, om onze kleren te laten wassen, in het hotel kostte het zoveel, dat je het beter kunt weggooien en nieuwe kopen, kleren kosten hier bijna niets. En bij de laundry kost het per kilo $ 1. Na wat boodschappen te hebben gedaan, zijn we lekker op een terras gaan zitten, het was happy hour, pul bier 0,60 dollar.

Ons hotel staat dichtbij het Koninklijk Paleis, dat 's avonds helemaal verlicht is en voor het paleis staan honderden mensen, elke dag en avond, de oude koning is overleden, vanuit het hele land komen busjes met mensen te bidden voor de oude koning, en 's avonds kijken ze naar de maan en verwachten dat het gezicht van de oude man erop te zien is. Deze week was het groot nieuws dat zijn gezicht gezien was in een wolk. We zijn er 's avonds ook gaan kijken, het hele paleis is verlicht met kerstboomlampjes, er hangt een groot portret van de beste man, en er is een video te zien, die was op TV uitgezonden, waar je op zag, dat er vele buitenlandse delegaties een laatste groet brengen aan de oude koning, hij heet Norodom Sihanoek, die voordat de Rode Khmer de macht overnam vaak in het nieuws was. Daarna hebben we nog een halfuurtje op muur langs de Mekong gezeten en keken naar de mensen die ons passeerden.

Woensdagmorgen hadden we ons ontbijt op de zesde etage, op een dakterras en keken we uit op het Tonle Sapmeer dat uitmondt op de Mekong, die we ook zagen.
Om half negen kwam onze gids en hij verraste ons met een ritje op een cyclo, dat is een fiets met een zitje voor op de fiets. Zo reden we door de stad, zonder moe te worden.
We hadden een rondrit door het centrum, met uitleg over de gebouwen en historie. Dit is een wijk met het paleis en veel regeringsgebouwen en ambassades. Wel grappig een ministerie dat heet 'le centre des anti-corruption'. In dit land is er heel veel corruptie, het staat 135 op de lijst van 169 landen. Tijdens de rit kwamen wij bij het Onafhankelijksmonument, in 1952 werd Cambodja onafhankelijk, daarvoor was het een kolonie van Frankrijk.

Daarna zijn we naar de Wat Phnom geweest, het gebouw staat op een hoogste punt van de stad. We hebben een deel van het paleiscomplex bekeken, een deel was nu afgesloten i.v.m. de plechtigheden rond de overleden oud- vorst. Ook dit paleis is enorm groot, net als in Bangkok. Gelukkig konden we de zilveren pagode wel bezoeken, een gebouw uit de 19e eeuw, met een vloer van zilver, 5339 tegels en 1125 kilo zwaar. In de pagode staat een Boeddha, met 25 karaat diamant, niet een diamant, maar vele.

Daarna zijn we naar het Nationaal Museum geweest, met een prachtige tuin. 's Middags zijn we naar een groot warenhuis gegaan, om even wat spulletjes in te slaan, om vervolgens naar het Genocide Museum te gaan, dit museum was de martelkamer van de Rode Khmer, waar vele studenten, doktoren en intellectuelen zijn vermoord. De vele doodshoofden en beenderen zijn de stille getuigen die ook te zien zijn op de Killingfields.
Afschuwelijk, dat vele van de schuldigen niet zijn berecht, vind ik dan ook onbegrijpelijk.
Er is veel over te vertellen, maar het helpt niet meer voor de 17000 mensen die hier gemarteld werden, langzaam dood gingen, bloedspatten zit nog op het plafond en op de tegels. Het blijf je wel bij, na eerst de river Kwai en nu dit te hebben gezien.

's Avonds zaten we buiten op een terras te eten, toen er een verklede groep voorbij kwam joelen en gek doen, het was een Halloween optocht. Een mooi gezicht om dat in Cambodja te zien, volgens mij waren er heel veel Britten bij.

Donderdag zijn we om negen uur vertrokken, om naar een school te gaan, die met steun van PSE NGO fonds en particulieren veel arme kinderen een goede opleiding geven.
De school heet "Pour un Sourir d'Enfant". Hier komen de kinderen jong op school en krijgen gratis les, voor de oudere kinderen zijn er opleidingen op allerlei niveau, van leren naaien, technische opleidingen tot universiteit.
De aanleiding was de slechte toestand waarin het land verkeerde na de bevrijding van de Rode Khmer. Kinderen die op vuilnisbelten voedsel zochten, in lompen liepen, er waren veel zieke en zwakke kinderen. Een Frans echtpaar nam het initiatief om een fonds te stichten voor deze kinderen, in eerste instantie ze te voorzien van gezond en voldoende voedsel. Nu zitten er op de school 5000 leerlingen, waaronder geestelijk gehandicapten. Doetie heeft nog een mooi t-shirt gekocht en voor Nyne een van stof gemaakte bal. Verder hebben we nog een donatie gedaan.

Daarna zijn we richting Kampot gereden. Onderweg hebben we gegeten bij een 'local' restaurant, het restaurant hing half in de rivier. Een mooie locatie. En we aten met stokjes, voor Doetie was het de eerste keer. We slapen vannacht in een heel eenvoudig hotel, ontbijten moeten we ergens anders. Om vijf uur zijn we naar een locatie geweest waar ze zout winnen uit zeewater.
Alleen nu is het de tijd er niet voor, dus dat stelde niet veel voor.

De volgende dag zijn we, na ontbeten te hebben en met een stel uit CaliforniŽ te hebben gesproken, naar de badplaats Kep gegaan.We zaten daar in een resort met een leuk huis en een prachtig zwembad met een leuke bar, trouwens het restaurant is ook prachtig.

Na tien dagen hebben we afscheid genomen van onze gids, die ons begeleid heeft van de grens met Laos tot hier in het zuiden van Cambodja.

Ons luxe huis heeft een terras met twee verdiepingen en een bed buiten, er is trouwens ook een hangmat, geweldig!

Tegen elf uur zijn we naar de zee gelopen, de zee is rustig en de vissers zijn druk bezig met hun netten en manden. Er was daar ook een ochtendmarkt bij en veel restaurants. Het is weer een warme dag, dus zijn we na het dorp lekker gaan zwemmen. Heerlijk en dan te bedenken dat het november is, naast ons huis staan kiwibomen met al behoorlijk grote kiwi's, verderop staan lemoenenbomen. 's Avonds bleef het warm en na een poos op het bed gezeten te hebben met de klamboe om ons heen, zijn we naar binnen gegaan, daar draait de airco.