Onze reis door Zuid- Oost Azië.
Ingediend op vrijdag 16 november 2012 om 14:50 uur door Henk Otter
Zaterdag, 3 november

's Morgens zijn we vroeg op gestaan al voor zessen, het werd een lange dag, we gingen met de auto terug naar Phnom Penh, om daar op de boot te gaan naar Vietnam.
Onderweg kwamen we veel schoolkinderen tegen, ze gaan hier zes dagen per week naar school, dus ook zaterdags. Maar ik zie ook vaak kinderen vroeg uit school komen.
Officieel gaan ze van 7 tot 11 uur en van 13 tot 17 uur naar school. De school kost geen geld, toch er zijn nog veel ouders die de kinderen thuis houden, omdat ze moeten zorgen dat er geld binnen komt.

In Phnom Penh zien we veel vlaggen van de EU, en een spandoek met ,,Welkom Herman van Rompey and Madam". Midden november is er een conferentie van landen in Zuid- Azie en de EU.
Voor 10 uur zitten we in de haven op het terras van de Titanic club, dat belooft wat, er werd gezegd dat de boot om 12 uur vertrekt, maar om 12 uur vertrekt een andere boot, wij gaan om 13 uur met een overdekte speedboot, met nog vier andere mensen. De tocht duurde vier uur, bij de grens moesten we uitstappen voor paspoortcontrole, bij de Vietnamese grens natuurlijk ook.


Na de paspoortcontrole stond onze nieuwe gids met chauffeur ons op te wachten, onze nieuwe gids heet Tuan ( Twan ) en we kregen meteen een cadeau, twee zijden lakenslaapzakken.
Daar zijn we echt blij mee, want die dingen wegen bijna niets, het zijn hele kleine pakketjes, vorig jaar hadden we ze ook mee naar Afrika.
Vandaag gaan we naar Chau Doc, een grote stad in de Mekongdelta. Het eerste wat we moeten doen in een nieuw land is geld pinnen, en ook nu weer moesten we twee miljoen dong pinnen om wat geld te hebben, dat is ongeveer Ä 90 en als je wat koopt ben je meteen een behoorlijk bedrag in dongs kwijt.


Wat ons direct opvalt in Vietnam is dat het een stuk schoner is dan in Laos en Cambodja, hier geen zwerfafval langs de kant van de weg en ook de huizen zien er beter uit. Niet dat het land veel rijker is, maar dat het wel meer georganiseerd lijkt en een overheid die beter functioneert.

Zondag 4 november
We gaan weer verder met onze reis, eerst rijden we door Chau Doc, een behoorlijk grote plaats en we zien overal partytenten langs de weg. Het blijkt dat op zondag veel stelletjes trouwen, dan geven ze een feest bij een local restaurant of bij het huis van de familie. De trouwjurk wordt meestal gehuurd, net als het trouwpak. De reis naar Vingh Long duurde niet lang, tegen elf uur waren we op de locale markt om daar rond te kijken en producten te zien die je niet kent of locale producten bekijken die ze daar maken. Zoete aardappelen zie je er veel, die zijn weer anders dan de yam, die minder zoet is. Er is veel vis te koop uit de Mekongdelta, ook slangen, kikkers, krab en kreeft.


Met de boot moesten we over de rivier en later overstappen op een soort boot die ook in Giethoorn vaart, dat duurde een klein uur en toen waren we bij Ba Lingh Homestah.
Een localhouse dit keer met licht maar zonder airco, we hebben er heerlijk gegeten, olifantsoor op aanraden van Tuan, de kok had het prachtig gemaakt, de vis rechtop in een soort standaard en poppetjes van komkommer op een boot met papayaschil, kijk maar op de foto.
Let op dit is dus onze lunch.
We eten nu ook af en toe met stokjes, gaat best goed, je moet eerst even leren hoe je de stokjes vast houd en dan maar uit proberen.
Na het eten lekker in de hangmat liggen, om tegen twee uur weer met de boot naar de overkant toe, daar hebben we een steenfabriek bezocht die ook van rivierklei dieren creŽert .
De ovens worden gestookt door rijstvliezen, de as die overblijft gaat weer naar de boeren toe die het op het land weer als meststof gebruiken. Na nog een aantal locale markten te hebben bezocht waar ze ambachtswerk deden, zijn we naar ons guesthouse gegaan, op een mooie plek op een eiland in de rivier, later kwamen er een grote groep Fransen in het guesthouse.


Voor de avond viel zijn we gaan fietsen, eerst over glibberige paden, om daarna over betonblokken en kleine bruggetjes toch een hele mooie tocht te maken.
Tegen zeven uur kregen we kookles, we hebben springrolls in elkaar geflanst, iemand deed het ons voor en daarna moesten we het zelf doen. Op rijstpapier doe je fijn gesneden groente en kleine stukjes vlees, die rol je op, met de buitenkanten dicht en met een klein beetje water plak je het vast. Vervolgens in hete olie en klaar is het. Heerlijk zeg, het heet cha gio.
We hebben er heerlijk van gegeten, samen met vinvis en rijst en kippenvlees. En daarna nog noodels met varkensvlees, je begrijpt na een zware middag lunch, was dit echt te veel.
Na het eten hebben we gezellig met onze gidsen gepraat over hun leven in Vietnam en heb ik nog veel foto's laten zien, o.a. over onze reis.

De volgende dag zijn we om acht uur weer op de boot gestapt, om een floatingmarkt te zien. Boten met meloenen, pompoenen, yam, bananen en o.a. longjans ( kleine bruine ronde bolletjes met wit vruchtvlees en donkere pit ) heerlijk. Op een markt op het land hebben we gezien hoe ze van rijstepap dunne pannekoekjes maken, of het gebruiken om er eten in te doen. En hoe ze van kokos met smaakjes snoepjes maken. En natuurlijk weer allerlei handwerk, zijde en houtsnijwerk.
Het werd toen tijd om naar Saigon te gaan waar we een paar dagen zullen blijven. Met de auto naar Saigon, de wegen worden beter en breder, maar je mag nergens harder dan 80 kilometer .
Vierbaanswegen met op de rechterzijde de motoren en de scooters en bromfietsen en de andere baan voor auto's, Om 13:00 uur kwamen we aan in Saigon, ons hotel staat midden in het centrum, mooier kan niet. Hier zijn dus duizenden scooters te gelijk op de weg, net mieren overal scooters, het is ongelofelijk wat je hier ziet, auto's moeten er maar een weg banen tussen dit gekrioel.
Maar onze chauffeur is gewend aan dit verkeer en rijdt op de zelfde wijze als alle andere weggebruikers, toetert en met lichten knipperen om aan te geven dat je wilt passeren.
Ons hotel staat midden in het centrum, het eerste wat we moesten doen is een laundry te vinden, maar dat verkeer dat zijn we niet gewend, het is hier alle dagen net zo druk als koninginnedag in Amsterdam. Dus even wennen, gewoon oversteken, dus niet wachten, rustig doorlopen tot je de overkant hebt bereikt. Eerst wel eng, maar het went snel. Er zijn ook zebrapaden, maar waar die voor dienen?
Afslaan doe je door de binnenbocht te nemen, en als het niet lukt om aan de linkerkant te komen rij je gewoon eerst rechts tot het lukt, niemand die zich daar druk om maakt,wel toeteren ze de hele tijd door.
Niet om iemand te vertellen ga aan de kant, maar meer, pas op ik rij hier ook. Vanmiddag hebben we eerst maar het centrum verkent. Best handig zo in het centrum je hotel te hebben. Nu zagen we meteen waar we de volgende dagen naar toe moesten, en hoe de stad aanvoelde, hectisch.

Dinsdag 6 november
Vanmorgen zijn we om acht uur vertrokken, naar Cu Chi, waar de tunnels van de Vietcong liggen. Het hele tunnelstelsel is 250 km lang en is gegraven tijdens de oorlog tegen de Amerikanen.
De tunnels hebben soms drie verdiepingen de eerste op 6 meter diepte, de tweede op 10 meter en de derde op 13 meter, sommige mensen zaten daar bijna dag en nacht, geen pretje, het is er donker en erg warm. We zijn er in gekropen, maar na 10 minuten had ik het zweet over mijn rug lopen, wat benauwd is het er. Als er bombardementen waren kropen ze naar de onderste verdieping, waardoor ze niet snel werden geraakt daar de bommen. In 1975 hadden de Amerikanen in dit gebied zo veel chemicaliŽn uitgestrooid dat niemand daar kon leven. De bomen gingen dood en het water werd vergiftigd. Onbewoonbaar dus.
Nu staan er weer rubberbomen en eucalyptusbomen.
In de jungle liggen nog vele tunnels met ondergrondse hospitaaltjes, keukens, vergaderruimtes. Heel knap bedacht en zo onbereikbaar voor de vijand.
Na dit alles zijn we naar een bedrijf gegaan waar schilderijen worden gemaakt met behulp van kippen- en eendeneierenschalen.
Eerst wordt het getekend, daarna met hele kleine stukjes dop ingelegd en gelakt. Heel knap en ook erg mooi, we hebben een schilderij gekocht, als we thuis zijn, zal ik er een foto van maken, nu zit het schilderij stevig ingepakt. Volgens de gids is het een vooraanstaand bedrijf in Vietnam. Minh Phuong Art.
's Middags zijn we naar de city gegaan. Eerst naar de Notre Dame, natuurlijk Franse stijl en gebouwd door de architect die in Parijs de Arc de Triomph heeft gebouwd.
Vlak daarbij staat het postkantoor, een oud klassiek koloniaal gebouw, dat sinds 1880 niet meer is veranderd. Een paar straten verder is de Duanboulevard met mooie grote tamarindebomen. Later zijn we rustig naar de Saigonrivier gelopen om wat te drinken op een terras. Daar kwamen we in gesprek met een meisje dat zonnebrillen verkocht.
Bij haar waren twee jongens, een die schoenenpoetste en een schoenmaker. Doetie liet haar schoenen poetsen en ik mijn sandalen maken, die zijn naar zes maanden intensief gebruik wel even toe om opgeknapt te worden. 's Avonds hebben we in een cafe- restaurant gegeten op de vijfde verdieping op een drukke kruising, je verveelde je er geen minuut, al dat verkeer en de mensen die er lopen te bekijken, en ondertussen lekker eten.
In het restaurant hingen allemaal oude foto's van een oude citroŽn, soldaten die terug komen, vrouwen met hoeden, de Notre Dame enz. een leuke afsluiting van ons bezoek aan Saigon.