Onze reis door Zuid- Oost Azië.
Ingediend op maandag 26 november 2012 om 21:05 uur door Henk Otter
Het is vier uur in de morgen, als we Hanoi binnen rijden.
We hebben een lange vermoeide treinreis gehad, in een steeds toeterende oude Franse trein.
Vooral in de bergen was het lawaaierig in de trein, door de gammele rails en het gehijg van de oude locomotief.
Onderweg zagen we in de gedemilitariseerde zone,heel veel graven van gesneuvelden in de Vietnamoorlog en bomkraters en taluds voor geschut.
Ook zijn er delen helemaal nog onbegroeid door al de chemische middelen die de Amerikanen gebruikten om de Vietcong te verdrijven.
Vlak daarna werd het donker en zijn we op ons bed gaan liggen.
In Hanoi werden we afgehaald door een gids, die ons naar het hotel bracht, waar we na het inchecken snel ons bed opzochten om bij te slapen.
We konden tot tien uur ontbijten, dus we hadden nog een paar uurtjes.
Na het ontbijt zijn we de oude wijk Hang Fhan gaan bezoeken, ons hotel ligt er vlakbij, dus we kunnen alles lopend doen.
Net als in Saigon stikt het hier van de scooters en brommers en er zijn meer auto’s.
Dus oversteken is weer een hele onderneming, weer rustig aan oversteken, niet aarzelen en ja, hier lukte het ook, alleen zijn de scooters en auto’s hier agressiever, maar goed alles went.
We zijn in de Dong Xuan Market geweest, een overdekte hal met vijf verdiepingen met veel kleding en beneden ook souvenirs en prulletjes. Hoe hoger je kwam hoe groter de chaos werd.
Op de vijfde verdieping lag de kleding tot aan het plafond, deze verdieping was dan ook bedoeld voor de verkopers van kraampjes en winkeltjes.
Hierna zijn we naar de oude poort in de Hang Chieu gelopen en hebben we daar lekker op een terras gezeten, een prachtige plek om te zien wie er op de scooters de stad binnen kwamen rijden. Of vrouwen die met karren binnen kwamen lopen.
Zwaar beladen scooters met huishoudelijke artikelen, emmers, bezems, zeep, theedoeken, enz. Een fiets met manden aan de ene kant en versufte kippen aan de andere kant. Twee varkens achter op een scooter, een scooter met er achterop een pallet, waarop matrassen hoog opgestapeld liggen, enz.
Daarna zijn we gaan rondlopen door straatjes waar in de ene straat allemaal brillen worden verkocht, een andere straat waar allemaal wijn en drank wordt verkocht, enz.
Dus per straat allemaal dezelfde koopwaar. Dat lijkt op de gilden die in de middeleeuwen hier ook zo waren gegroepeerd.
‘s Middags zijn we naar de Ba Da Pagode geweest, een mooie tempel met vele wandschilderingen met felle kleuren.
Wat opvalt is dat er zoveel bloemenstalletjes zijn, met prachtige bloemen.
Op de terugweg zagen we een bruidspaar, met tien bruidsmeisjes in prachtige jurken, waar foto’s van werden gemaakt.

Woensdag, 14 november

Om tien uur zijn we weer naar het centrum gelopen,we letten nu meer op de huizen en zagen veel oude gebouwen in Franse stijl. Ook vandaag is het weer verschrikkelijk druk, lopen op een trottoir lukt niet, daar staan stalletjes of scooters.
Overal scooters dus , ze staan zelfs in winkels, volgens mij gaan ze ‘s avonds mee de slaapkamer in. Voetgangers lopen dus ook op de weg, samen met al het andere verkeer, wat een hectische toestand.
Vlakbij ons hotel is een straat, waar alleen maar thee en chocolade verkocht wordt, in prachtige piramides bestemd voor de kerstdagen.
Na even weer op de markt te zijn geweest, besluiten we om koffie te gaan drinken bij de poort, waar we gisteren ook waren, van daaruit zijn we vlakbij een tempel, die we willen bekijken. Deze tempels in Vietnam wijken nogal af van de tempels die we in de andere landen zagen.
Niet alleen staan ze in de breedte, maar ook van binnen zien ze er anders uit.
Deze Bach Ma Temple is in de 9de eeuw gesticht en later gewijd aan het Witte Paard ( Bach Ma ).
Bij het betreden van de tempel zijn we gewend om onze schoenen uit te doen, maar hier zijn andere regels en doen ze dit niet.
Voor in de tempel staat het Witte Paard en er achter twee dikbuikige wachters voor het altaar. Ervoor een antieke palankijn. Verder zijn er veel rode pilaren met gouden Chinese tekens. Bij het altaar veel offers zoals bier en zeep. Na nog een eenvoudige tempel te hebben gezien zijn we naar de Sint Josef Kathedraal gegaan, we waren daar na twaalven, dus pech, hij was gesloten tot twee uur. Daarom zijn we eerst maar eens gaan lunchen, voor een kapitaalbedrag van 340.000 dong hebben we gegeten ( 14 euro ), dat was voor ons doen erg veel, Vietnam is veel duurder dan Cambodja en Laos. Dit was ons al opgevallen.
Om twee uur zijn we de kerk gaan bekijken, een prachtige kathedraal, met gebrandschilderde ramen met de namen erbij wie het zijn.
Ook hingen er een paar schilderijen over de kruisiging en stonden er aan de uitgang vier tinnen figuren, waarschijnlijk de evangelisten.
Hierna zijn we naar het Hang Kiemmeer gegaan, om lekker op een bankje te gaan zitten en kijken wat er om je heen gebeurt.
Op de terugweg naar ons hotel, zijn we door de Hoan Kiem gelopen, een straat waar allemaal winkels stonden, met vaandels voor begrafenissen en festivals.
Tenslotte zijn we door een lange straat gelopen waar ze papierwaren verkopen, de Kerstman met zijn rendieren was er, lange rollen papier, gekleurd papier, rode lampions, enz.

Donderdag, 15 november

Vanmorgen om acht uur zijn we opgehaald door onze chauffeur, hij brengt ons naar de Ha Long Bay, het mooiste natuurgebied van Vietnam. Wat door Unesco is uitgeroepen tot werelderfgoed.
De weg er heen kost weer veel tijd, veel verkeer, smalle wegen en veel plaatsen waar we door heen moeten rijden. We komen ook door een plaats waar ze honden en katten slachten voor consumptie, maar daar moeten we niets van hebben.
Aangekomen bij Ha Long Bay kregen we eerst wat te drinken, om half een zijn we met een kleine boot naar onze luxe jonk gegaan, de Pelikaan Cruise.
We gingen aan boord en kregen meteen al een welkomstdrankje, waarna we onze bagage in onze luxe hut konden brengen.
Om een uur gingen we lunchen, er was een tweepersoons tafeltje voor ons klaargezet, naast ons zat een Engels stel en aan de andere kant een groep Fransen. Het was een zevengangen menu, met veel zeevis en tot slot veel fruit. Heerlijk gegeten overigens.
Ondertussen was het schip gaan varen en we werden overdonderd door wat we zagen, kalkstenen eilandjes en rotsformaties, soms wel honderd meter hoog en begroeid met regenwoud, rijzend loodrecht uit de zee. Steeds zag je weer andere eilandjes, soms vlakbij, soms wat verder van je af.
De hele middag hebben we door deze wonderlijke natuur gevaren, dat kan ook makkelijk want de Bay beslaat een oppervlakte van vijftienhonderd vierkante kilometer. Tegen vier uur zijn we overgestapt op een kleinere boot om naar een grot te varen, waar we onder doorvoeren, waar aan de andere kant apen op de rotsen zaten.
In de grot hingen stalagmieten, sommige drupten,hierna zijn we doorgevaren naar een rots waar een strandje bij was, maar ook een trap met 500 treden naar boven, daar kon je de zonsondergang gaan bewonderen.Het was de moeite waard, een geweldig gezicht op die grillige rotsen, mysterieus en spookachtig met de heldere zee die weerspiegelde. Toen het donker werd zijn we weer naar onze jonk gegaan, waar het diner al klaar stond.
Samen met het Engelse echtpaar Sally en Keith, hebben we ‘s avonds op het dek gezeten.
De volgende morgen tijdens het ontbijt voer de Pelikaan alweer en zagen we de prachtigste rotsformaties aan ons voorbij gaan.
We zijn naar een grot gegaan die werkelijk gigantisch groot was en het was een grot die niet koud was.
Binnen waren grote kamers en nauwe ingangen er naar toe en natuurlijk mooie kleuren in de rotsen. Boven zie je grote gewelfde en wat opgebolde plafonds, vanuit het plafond, maar ook vanuit de grond zie je stalagmieten en stalactieten. Je loopt door een gangenstelsel van de ene kamer naar de andere, soms met trappen. In 1960 is deze Spurrie Cave ontdekt door Fransen die zo verbaasd waren wat ze zagen en daarom deze grot zo hebben genoemd.
De rest van de morgen hebben we doorgebracht aan boord, genietend van het natuurschoon.
Na vroeg de lunch te hebben verorberd, waren we terug in de haven.
Onze chauffeur stond al te wachten, de terugweg ging echter anders dan we verwachten, na een klein uurtje rijden met veel verkeer op de smalle weg ging het mis.
Op deze weg met twee banen die gebruikt wordt door veel scooters en bromfietsen en auto’s, bussen en vrachtwagens, wordt er vaak ingehaald waar dan soms drie auto’s naast elkaar rijden.
De scooters laten zich niet zomaar van de wegrijden, daardoor ontstaan er vaak gevaarlijke situaties.
Onze chauffeur zat al lang achter een vrachtauto en vond dat hij nu maar eens moest inhalen, dat kon misschien net, maar de vrachtauto stuurde naar links toen wij hem bijna voorbij waren.
Een knal en een flinke deuk was het resultaat, met het achterlicht half van de auto.
Dus stoppen en een hoop emotie, de vrachtwagenchauffeur wou niet toegeven dat het zijn fout was.
Na een hoop gedoe en een rit over onverharde wegen, kwamen we bij de vrachtwagenchauffeur zijn huis. Weer een hoop gedoe en getelefoneer, kwamen we bij het politiebureau.
Twee uur later dan gepland, waren we terug in Hanoi, ondanks alles, hebben we een hele mooie wonderbaarlijke tocht gemaakt, in de Ha Long Bay.