Reis naar Afrika
Ingediend op woensdag 16 maart 2011 om 15:41 uur door Henk Otter
Zondagmorgen was het erg vroeg, we vertrokken om half zeven voor een tocht van 960 kilometer van Johannesburg naar Nata in Botswana. Een tocht met heel vele lage bossen over A -wegen, dat wil zeggen voor ons doen was het niet over een snelweg maar een B-weg. Met af en toe een nederzetting van armoedige hutten waar mensen in wonen.

Een lange dag in de bus met 5 Zweden, 2 Engelsen en 4 mensen uit Nederland onder wie wij. Bij de grens van Zd-Afrika en Botswana duurde het even voor we verder konden, toen was
het ver boven de 25 graden. We kwamen tegen half acht ʻs avonds aan in Nata en moesten de tenten opzetten in het
donker, daarna eten in de mooie avond in de buitenlucht.

Vlak voordat we gingen slapen trok er een onweersbui over.
Maandagmorgen om kwart over vijf opstaan om de tenten af te breken en bij de Safaribus te ontbijten. Nu werd het veel leuker we zagen al gauw een olifant,daarna nog heel veel meer
Impalaʼs. Apen die onbeschaamd zaten te neuken en wilde zwijnen.

ʻs Middags hebben we in het natuurpark in Chobe een safari gehad in een open auto, dat was echt een belevenis heel veel olifanten en Impalaʼs, maar we zagen ook giraffes,buffels en leeuwen .We zagen een leeuw in volle vaart op zijn prooi afkomen en die pakte een grote vogel en een Jakhals die te dicht bij de Leeuw kwam en hem weg joeg.

Ook veel vogels, een parapluvogel, ooievaar en verder veel vogels waar ik de naam van op moet zoeken en natuurlijk bavianen. De eerste krokodil liet ons schrikken door
plotseling op te duiken waarna we een hele groep leeuwen zagen met enkele jongen waarvan er een nog niet groter was dan een poes. Na weer veel olifanten met jongen te
hebben gezien was er een gnoe die in de bosjes stond te eten.En voor we het park verlieten zagen we nog twee trompetterende olifanten.

Voldaan van alle beesten die we zagen zijn we gaan shoppen, voordat we naar Zimbabwe vertrokken.De grensovergang was een vrolijke boel, allemaal lachende beambten die rustig aan iedereen hielp. Tegen zessen waren we bij de Victoria Falls waar ik nu in de Lodge aan het zwembad zit te schrijven.
Vandaag is het de dag dat Doetie echt jarig is,thuis hadden we dat al gevierd met familie en vrienden, en nu is ze op een zeer warme februaridag bij de Victoria Falls jarig op een
idyllische plaats. Geweldig wat een prachtig gezicht geeft dit wereldwonder,en o wat werden we nat, tot aan de allerlaatste draad. Dat hadden we er graag voor over om dit te bekijken op Doetie haar verjaardag. Natuurlijk wisten we van te voren dat we nat zouden worden en daarom hadden we sneldrogende kleren aan gedaan en wat we mee hadden in plastic afgesloten meegenomen.

Deze dag is heerlijk relaxt na een paar dagen heel veel gedaan te hebben. ʻs Avonds zijn we uit eten gegaan in een restaurant, we hebben gezellig met de groep gegeten en in daar zaten velen te internetten, als ik dat geweten had.
En er was nog wat we moesten, met de taxi terug had men ons verteld want als het donker is het niet vertrouwd op straat,maar wij dachten ach het kan wel met de groep, maar terug bij onze logde, werden we voor stommeriken uit gemaakt, wat blijkt, er liep nu in het donker een leeuw in het plaatsje die al heel wat honden ,katten en geiten
had verscheurd. Daarvoor was er een olifant die de bevolking het stuipen op het lijf joeg